Janusz Brodziński [TMMI]

Tadeusz Chęsy (1946 – 2020)

CZŁOWIEK CZYNU I WIELKIEGO SERCA

3 listopada zmarł inż. Tadeusz Chęsy – Honorowy Obywatel Miasta Inowrocławia, przedsiębiorca i społecznik, człowiek wielkiej wrażliwości, dobroczyńca wielu ludzi.

Urodził się 13 listopada 1946 roku w Bydgoszczy i za kilka dni skończyłby 74 lata.
Z Inowrocławiem związał się w 1968 roku poprzez pracę zawodową i małżeństwo. Na początku, jako absolwent szkoły samochodowej, współzarządzał wielką bazą  ciężarówek i wywrotek „Transbudu”, obsługującą wznoszoną właśnie Cementownię Kujawy. Potem budował i kierował ocynkownią „Inofamy”, a następnie przez kilkanaście lat głównym mechanikiem Drukarni Kujawskiej.

W 1986 roku uruchomił własną firmę – Zakład Poligraficzno-Wydawniczy „Pozkal”. Rychło z garażowego warsztatu przekształciła się ona w nowoczesną drukarnię, a po zakupie upadającej Drukarni Kujawskiej i najnowszych technologii, stała się jednym z najlepszych zakładów tej branży w Polsce, dającym pracę 250 osobom. „Pozkal” stał się synonimem jakości, nagradzanej wielokrotnie, jak i sam właściciel firmy, prestiżowymi nagrodami, tytułami i wyróżnieniami. A polska brać drukarska widziała w nim strażnika i kontynuatora (kto wie, czy nie ostatniego ?!) jej bogatych tradycji.

Niezależność finansowa pozwalała Tadeuszowi Chęsemu bezinteresownie wspierać, także w skali kraju, kulturę i sztukę, oświatę i naukę, sport i ekologię, działalność charytatywną i zdrowotną, pomagać niepełnosprawnym, parafiom, szkołom i towarzystwom, działaniom Polskiej Akcji Humanitarnej.  Przekazywał podręczniki i książki polskim szkołom na Litwie, Białorusi i Ukrainie.

Dzięki wsparciu jego firmy ukazała się większość ciekawych wydawnictw o Inowrocławiu, z albumem wielkiej wdzięczności o związkach inowrocławian  z Janem Pawłem II, pt. „Teraz my przychodzimy do Ciebie…”. W wyniku jego starań powstało Technikum Poligraficzne, odsłonięto tablicę z medalionem Józefa Aleksandrowicza, wzniesiono pomnik Polaków pomordowanych przez ukraińskich nacjonalistów, miasto wzbogaciło się o wiele innych miejsc pamięci.

W 1996 roku, kiedy Tadeusz Chęsy był prezesem Rady Rejonowej Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT, zainicjowała ona doroczne Inowrocławskie Wystawy Gospodarcze. On też był inicjatorem i sponsorem Targów Edukacyjnych, współzałożycielem i wiceprezesem Stowarzyszenia Księcia Kazimierza Kujawskiego, zaangażowanym działaczem Rotary Club. Od 2006 roku był prezesem Zarządu Głównego SIMP, członkiem Polskiej Izby Druku. Wszędzie czynił dobro. Zawsze był też bliskim redakcji naszej „Gazety”.

Towarzystwo Miłośników Miasta Inowrocławia, któremu latami prezesował, zdobyło uznanie licznymi inicjatywami, wśród nich dorocznymi, listopadowymi cmentarnymi  kwestami na odnowę pozbawionych opieki nagrobków osób zasłużonych dla miasta. Z okazji 100-ej rocznicy Powstania Wielkopolskiego TMMI ufundowało specjalne tabliczki, którymi upamiętniono zmarłych powstańców na ich grobach na inowrocławskich cmentarzach. Towarzystwo to było też inicjatorem wydania, zrealizowanego tuż przed śmiercią Prezesa, obszernego, ilustrowanego zbioru biogramów 15 Honorowych Obywateli Miasta Inowrocławia, do grona których w 2019 roku został on przez miasto również włączony. 

W 2010 roku Tadeusz Chęsy został prezesem kupionej od państwa, zadłużonej  spółki „Solanki”.  Zapytany o motywy tego kroku powiedział mi: – „od lat czuję się inowrocławianinem, kocham nasze miasto i nie było mi obojętne, co się może stać z takim skarbem natury, jak nasze uzdrowisko. Poza tym lubię wyzwania i mam swoją ambicję…” Dziś „Solanki”, to 11 zmodernizowanych obiektów i prawie 300 pracowników utożsamiających się ze swoją rentowną, odrodzoną firmą.

Żegnaj, drogi nasz Przyjacielu, i spoczywaj w spokoju!

Dziękujemy Stwórcy, że byłeś wśród nas i z nami, że tyle zrobiłeś dla tylu,
i dla naszego miasta.                                         

(Wspomnienie to ukazało się 6 listopada 2000 roku w Gazecie Pomorskiej)